Als ik op het strand van Oostende sta,
en ik kijk naar zee,
dan begrijp ik de flat earthers.
De wereld eindigt hier.
Aan de horizon stopt het.
Daarachter is niets meer,
misschien een ring van ijs.
Als ik op het strand van Oostende sta,
en ik kijk naar zee,
dan denk ik aan Testerep,
eilandje diep onder de golven,
waar het oude Oostende eens was.
Als ik op het strand van Oostende sta,
en ik kijk naar zee,
dan voel ik dat niets eindig is
en alles voorbijgaat.